Europejskie wychowanie fizyczne

Podkreśla się, iż istnieje szereg dowodów pozytywnego wpływu wychowania fizycznego na zdrowie. Badania naukowe potwierdziły m.in., że sprawność fizyczna przyczynia się do wydłużenia i jakości życia bardziej, niż jakikolwiek inny czynnik. Umiarkowany wysiłek fizyczny redukuje stres oraz ryzyko wysokiego ciśnienia tętniczego, chorób serca, raka odbytnicy, otyłości, osteoporozy i depresji (S. Biddle). Wychowanie fizyczne może stanowić jedyne źródło rozwoju fizycznego dla osób niepełnosprawnych, mniejszości etnicznych oraz dzieci poszkodowanych przez los. Członkowie tych grup mają znacznie mniejsze szanse rozwijania swoich zdolności ruchowych poza szkołą, ponieważ ich dostęp do infrastruktury bardzo często zależy od takich czynników zewnętrznych jak transport, pieniądze, pozycja społeczna czy zainteresowanie rodziców.

Wychowanie fizyczne może zachęcać do zdrowego współzawodnictwa oraz umiejętności przetrwania w trudnych warunkach. Uczy przewodzenia a jednocześnie podporządkowywania się.

Sama aktywność ruchowa, której celem byłaby sprawność fizyczna nie jest już wystarczającym powodem włączenia wychowania fizycznego do programów szkolnych. Zresztą i sama koncepcja sprawności fizycznej ewoluuje. Jeszcze niedawno najważniejsza była sprawność związana z osiągnięciami. Obecnie akcent przesuwa się w stronę sprawności związanej ze zdrowiem.

W Europie przyjmuje się, iż dobre wychowanie fizyczne może dać dzieciom i młodzieży solidne fundamenty zdrowia, rozwoju fizycznego i sprawności motorycznej, a także przyjemność i radość z regularnej aktywności ruchowej. Z odpowiednim poparciem ze strony rodziny i społeczeństwa radość ta może długo trwać i zaowocować zdrowym, aktywnym fizycznie stylem życia.

Wychowanie fizyczne jest ważne dla wykształcenia a uczniów opiekuńczości (troski o drugiego człowieka) oraz posiada ogromne znaczenie dla rozwoju pozytywnych, spontanicznych i twórczych kontaktów całej społeczności szkolnej (nauczyciele, uczniowie, rodzice), a jednocześnie przygotowuje uczniów do uczestnictwa w sporcie i innych formach aktywności fizycznej poza szkołą. Unikalność wychowania fizycznego polega również na tym, iż jako jedyny przedmiot szkolny odwołuje się ono do "całego" ucznia, w bezpośrednim kontakcie z pełnią jego osobowości oraz jego ciałem traktując je jako źródło szczególnego bogactwa edukacyjnych doświadczeń.

Wychowanie fizyczne ma duży wpływ na podniesienie jakości życia. Poprzez tworzenie podstaw na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum, rozwój i doskonalenie nabywanych kompetencji w szkole średniej promuje i wychowuje do całożyciowej aktywności ruchowej.

przygotowane pod kierunkiem Jerzego Pośpiecha

Pełna treśc dokumentu dostępna tutaj.

 
Partnerzy